+ Απάντηση στο θέμα
Σελίδα 8 από 27 ΠρώτηΠρώτη ... 45678910111218 ... ΤελευταίαΤελευταία
Εμφάνιση αποτελεσμάτων : 71 έως 80 από 265

Θέμα: Το βιολί στην παραδοσιακή Κρητική μουσική

  1. #71
    kostas
    Επισκέπτης
    είπα εγώ μπαντούρες και χαμπιόλια;
    φαινεται ποιος προκατειλειμένος ευτελίζει τη συζήτηση διαρκως! εγώ μιλάω με επιχειρήματα, ενδειξεις, γεωγραφικά και ανθρωπολογικά κριτήρια/επιχειρήματα και συ μιλάς για ...Φαγκότες!

    σεί γιου!

  2. #72
    kostas
    Επισκέπτης
    Η λύρα ανήκει στην κατηγορία των μουσικών οργάνων με δοξάρι και έχει τις ρίζες της στην Ανατολή. Στην Δύση άρχισε να διαδίδεται γύρω Η λύρα στον 9ο αιώνα μέσω του Βυζαντίου. Η παρουσία της υπήρξε καθοριστική για την εξέλιξη της ενόργανης μουσικής καθώς είναι τα μόνα που μπορούν να προσεγγίσουν την εκφραστική δύναμη της ανθρώπινης φωνής όπως σημειώνει σε σχετικό κείμενο του ο μουσικοσυνθέτης και ερευνητής Γ.Ε. Παπαδάκης[1]. Οι Άραβες μελετητές του Μεσαίωνα την αναφέρουν με την ονομασία «κεμεντζέ-ρουμ». Η λέξη ρουμ (παραφθορά της λέξης Ρώμη) για τους Άραβες, τους Πέρσες και τους υπόλοιπους λαούς της Ασίας, αναφέρονταν στον κόσμο του Βυζαντίου και της Δύσης. Για τους κατοίκους της Ασίας υποδηλώνει ολόκληρο το δυτικό τότε κόσμο.
    Στην αναφορά του Πέρση Ibn Kurdadhbih προς το χαλίφη Al Mutamid, όπου, ανάμεσα σε άλλα βυζαντινά όργανα, αναφέρει τη λύρα (lura), περιγράφοντάς την ως ξύλινο όργανο με πέντε χορδές «όμοιο με το αραβικό ρεμπάμπ»[2]. Η αναφορά αυτή, εκτός από την παλαιότητά της, είναι ιδιαίτερα σημαντική για δύο ακόμη λόγους: πρώτον, γιατί αναφέρει την ελληνική ονομασία λύρα και, δεύτερον, γιατί θεωρεί το συγκεκριμένο όργανο «όμοιο με το ρεμπάμπ» και όχι προερχόμενο από το ρεμπάμπ. Αυτό δεν αποκλείει οπωσδήποτε την προέλευση της βυζαντινής λύρας από τον αραβικό κόσμο, όμως πρέπει να διερευνηθεί η ακριβής σχέση της τόσο με τα τοξωτά έγχορδα της Ανατολής (Ινδία και, στη συνέχεια, Άραβες) όσο και με την αρχαία ελληνική λύρα. Το όνομα λύρα για το συγκεκριμένο όργανο δεν εντοπίζεται μόνο στη μορφωμένη Κωνσταντινούπολη (όπου θα μπορούσε να έχει δοθεί από λογίους σ'ένα νεοεισαχθέν όργανο που τους θύμιζε κάπως την αρχαία άρπα), αλλά και στον ευρωπαϊκό χώρο.

    Οι βυζαντινοί με τις πολιτιστικές επαφές που είχαν με τους Πέρσες ήδη από τον 6ο αιώνα είχαν ασφαλώς μαζί τους παρόμοια όργανα. Σε γερμανικά χειρόγραφα του 12ου αιώνα η ονομασία διατηρείται: lyra. Στην Ιταλία διατηρήθηκαν τα ονόματα Lira di braccio και Lira da gamba[3] έως και τον 16ο αιώνα.[4]

    Στο έπος του Διγενή Ακρίτα,το οποίο χρονολογείται στα τέλη του 10ου ή στις αρχές του 11ου μ.Χ. αιώνα, αναφέρεται[5]:

    "αρπάζει το σκεπάρνι του, έν' αργυρό πριγιόνι
    σ' έν περιβόλι σ' έμπηκεν, ελιάς κλανάρι κόβει,
    ντογρί παιγνίδι έκαμε, ντογρί παιγνίδι κάνει.
    Τα φίδια κόρδες έβαλε απάνω στο παιγνίδι
    την όχεντρα την πλουμιστή δοξάρι στο παιγνίδι
    και τα μικρά χεντρόπουλα στριφνάρια στο παιγνίδι..."

    Η λύρα των Βυζαντινών σε παραλλαγές σχημάτων και ονομάτων (fiddle, viele, viola, rebec, ribeca, rubeba), έγινε στην Ευρώπη το κυριότερο έγχορδο κατά την περίοδο του Μεσαίωνα. Το 1484 ο Φλαμανδός μουσικός Johannes Tinctoris έγραφε: «Η βιόλα όπως λένε, ανακαλύφθηκε από τους Έλληνες».[6]

    Η Κρητική λύρα.[7]

    Το κρητικό λυράκι (τρίχορδο) είναι σχεδόν ίδιο με την πολίτικη λύρα, δηλαδή τη λύρα της Κωνσταντινούπολης. Για την προέλευσή του πρέπει να αντιμετωπίσουμε δύο πιθανές εκδοχές:

    α. Τη λύρα έφεραν οι Άραβες, που παρέμειναν στην Κρήτη ως κατακτητές (προερχόμενοι από την Ισπανία) τα έτη 823-961 μ.Χ., και παρέμεινε στην Κρήτη έκτοτε χωρίς διακοπή (αυτό θα σημαίνει ότι το αραβικό ρεμπάμπ της εποχής εκείνης είναι μορφολογικά ίδιο με τη βυζαντινή λύρα)

    β. Ήρθε στην Κρήτη από την Κωνσταντινούπολη, είτε (το πιθανότερο) από το στρατό του Νικηφόρου Φωκά και τους βυζαντινούς που ακολούθησαν ("τα δώδεκα αρχοντόπουλα") είτε μέσω Δωδεκανήσου, οπότε η είσοδός της στο νησί πρέπει να άρχισε από την πλευρά της Σητείας (που γειτονεύει με την Κάσο και την Κάρπαθο) και να είχε συντελεστεί το πολύ ώς το 12ο αιώνα (1101-1200 μ.Χ.), αφού δύο αιώνες για το μουσικό «ταξίδι» από την Πόλη ώς την Κρήτη είναι υπεραρκετοί. Υπέρ της δεύτερης εκδοχής είναι ότι και στην Κρήτη για το συγκεκριμένο όργανο είναι γνωστό μόνο το ελληνικό όνομα λύρα και δεν υπάρχει μαρτυρία ή ανάμνηση σε καμία τοπική παράδοση ότι χρησιμοποιήθηκε ποτέ αυτό το όνομα ρεμπάμπ, ρεμπέκ, κεμεντζές ή άλλος ξενόγλωσσος όρος.

    Και στις δύο περιπτώσεις είναι προφανές ότι οι Ενετοί, ερχόμενοι στην Κρήτη το 1211, βρήκαν ήδη τη λύρα εδώ, ως λαϊκό όργανο βέβαια (όπως και στα Δωδεκάνησα) δηλαδή σε πρωτόγονη μορφή (λυράκια κατασκευασμένα από τους ίδιους τους λυράρηδες των χωριών από δέντρα της περιοχής τους και δοξάρια από ουρά αλόγου (ή και γαϊδάρου με το συμπάθιο) όπως ακριβώς τα λυράκια που ξέρουμε από τους αμέτρητους λυράρηδες των κρητικών χωριών του 19ου και του πρώτου μισού του 20ού αιώνα, πριν η κρητική λύρα πάρει την τυπική σύγχρονη μορφή της με την καθοριστική συμβολή του θρυλικού Ρεθεμνιώτη λυράρη Ανδρέα Ροδινού και των Ρεθεμνιωτών οργανοποιών Γιάννη Καρεκλά και Μανώλη Σταγάκη).

    Η έλευση του βιολιού στην Κρήτη κατά τα τέλη του 16ου αιώνα (είτε μέσω των Ενετών ή μέσω των Τούρκων), ενός οργάνου με πολύ περισσότερες τεχνικές και εκφραστικές δυνατότητες, δεν κατάφερε να επικρατήσει έναντι της λύρας όπως συνέβει στο πλείστο των περιοχών του ελλαδικού χώρου. Ίσως η μορφολογία του εδάφους, τα πολλά απομονωμένα ορεινά χωριά, αλλά και η μεγάλη έκταση του νησιού συνέβαλαν στην διατήρηση της λύρας ως κυρίαρχο μουσικό όργανο των Κρητικών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το χωριό Όλυμπος της Καρπάθου, όπου η παραδοσιακή λύρα κατέχει ισχυρότατη θέση καθώς το χωριό ηλεκτροδοτήθηκε μόλις το 1981 ενώ ο αγροτικός δρόμος ανοίχθηκε το 1979. Όπως προαναφέραμε, η λύρα στην Κρήτη αρχίζει από τη δεκαετία του 1930 και μετά να υπόκειται σε σταδιακές αλλαγές με αποκορύφωμα των εμφάνιση στην δεκαετία του 1940 στο νησί της βιολόλυρας (με τέσσερις χορδές). Ο πρώτος τύπος αχλαδόσχημης κρητικής λύρας, το λυράκι και η κατάλληλη για γλέντια ανοιχτού χώρου βροντόλυρα εκτοπίζονται.

    Η λύρα της Κρήτης κατασκευάζεται από μονοκόμματο ξύλο κάποιας ηλικίας (τουλάχιστον 10 ετών) και συνήθως χρησιμοποιείται ασφένταμος, καρυδιά και μουρνιά. κ.α. Η σκάφη, το κοίλο σκαφτό σώμα της λύρας λέγεται και καύκα ή καυκί. Το καπάκι (εμπρόσθιο μέρος) είναι αυτό που επιρεάζει άμεσα τον ήχο του οργάνου και ιδανικό υλικό για την κατασκευή του θεωρείται το κατράνι (υλικό ηλικίας άνω των 300 ετών που προέρχεται από δοκάρια παλαιών κτισμάτων). Παλιά οι χορδές ήταν εντέρινες και το δοξάρι είχε τρίχες από ουρά αλόγου που συνήθως έφερε μια σειρά από σφαιρικά κουδουνάκια, τα λεγόμενα γερακοκούδουνα, μία ακόμα απόδειξη της βυζαντινής καταγωγής του οργάνου. Τα γερακοκούδουνα είναι μια επιπλέον, κατά τη γνώμη μου, εξαιρετικά σημαντική ένδειξη για την παρουσία της λύρας στην Κρήτη το αργότερο κατά την περίοδο της Ενετοκρατίας, οπότε οι άρχοντες κυνηγούσαν με γεράκια, στα πόδια των οποίων φορούσαν τα γερακοκούδουνα, αν όχι και κατά τη βυζαντινή περίοδο, από ανάλογους κυνηγούς. Οι Τούρκοι της Κρήτης ποτέ δεν κυνήγησαν με γεράκια (μόνο με λαγωναρές σκύλες, όπως και οι απλοί Κρητικοί χωρικοί). Τα γερακοκούδουνα, επομένως, μπήκαν στο δοξάρι της κρητικής λύρας (μόνο της λύρας, που ήταν όργανο της υπαίθρου, ποτέ του βιολιού, που ήταν ένα αστικό όργανο) είτε κατά τη βυζαντινή είτε κατά την ενετική εποχή. Στην αντίθετη περίπτωση, αν δηλαδή τα κουδουνάκια έμπαιναν στο δοξάρι αφού είχε πάψει να χρησιμοποιείται το κυνήγι με γεράκια, μόνο από το ιερατικό θυμιατό θα μπορούσαν να έχουν ληφθεί, οπότε το πιθανότερο είναι ότι θα ονομάζονταν παπαδοκούδουνα ή με κάποιο παρεμφερή όρο. Το θυμιατό ήταν πάντα σε χρήση, με εξαίρεση ίσως ταραγμένες εποχές. Η εικόνα των κουδουνιών του θυμιατού ήταν πολύ πιο κοντά στα μάτια των Κρητικών χωρικών κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας, ακόμη και στους γέρους της πρώτης γενιάς, που θυμούνταν την εποχή των Ενετών και των αρχοντορωμαίων, απ’ ό,τι η εικόνα του κυνηγετικού γερακιού.

    Σήμερα χρησιμοποιείται συνήθως δοξάρι βιολιού.





    [1] βλ. Ι. Παπαδάκη, στο ένθετο του ψηφιακού δίσκου «Όργανα και οργανοπαίχτες», έκδοση ΕΡΤ, σελ. 10
    [2] βλ. H.G.Farmer, Byzantine Musical Instruments in the Ninth Century, London 1925, σελ. 3-7. Η αναφορά από το Φοίβου Ανωγειανάκη, ό.π., σελ. 270 και 372 υποσ. 426.
    [3] Τη lira di braccio θεωρούν πολλοί προκατειλειμένοι "ερευνητές" ως απόδειξη για την ύπαρξη του βιολιού στην Κρήτη την περίοδο του Μεσαίωνα. Η lira da gamba φαίνεται ότι ήταν πιο κοντά στη σημερινή μορφή της λύρας.
    [4] Ι. Παπαδάκη, ο.π.
    [5] Αντώνη Λιάτσικα, άρθρο για λύρα από περιοδικό Στιγμές
    [6] Ι. Παπαδάκη, ο.π.
    [7] Θεόδωρου Ρηγινιώτη, Η ιστορική παρουσία της λύρας στην Κρήτη από τον 10ο ή το 12ο αιώνα μέχρι σήμερα,δείτε www.cretan-music.gr.

    (Το μήνυμα τροποποιήθηκε από τον/ην gegenos 13 Ιούνιος, 2006)

    (Το μήνυμα τροποποιήθηκε από τον/ην gegenos 13 Ιούνιος, 2006)

  3. #73
    Γιώργος
    Επισκέπτης
    Μπηκες στον κοπο να γραψεις 100 αραδες για τη λυρα και για το βιολι με μια μονοκοντυλια ξεμπερδεψες.
    Οτι δηλαδη ηρθε τελη 16ου αιωνα. Εκει μας βολευει ...
    Λυρα υπαρχει οχι μονο στην Καρπαθο και Κασο αλλα και σε νησια των Δωδεκανησων, στη Σαμοθρακη, στη Θρακη, Σερρες (Αναστεναρηδες), Δραμα και αλλου. Μην επιλεγεις τη διαδρομη Μ.Ασια-12νησα-Καρπαθο-Κασο -Κρητη
    γιατι υπαρχει και το Λασηθι που ειναι ενδιαμεσα και χαλαει την ιστορια.
    Η αποψη μου ειναι οτι η λυρα απο το Ρεθυμνο που την εφεραν αυτοι που λεει ο Ναυτης, εξαπλωθηκε σιγα-σιγα Δυτικα στον Αποκορωνα, Κυδωνια, Κισαμο, Νοτια Αγ.Βασιλειο και Ανατολικα Μυλοποταμο, Ανωγεια κλπ Γι'αυτο αλλωστε επαιζαν βιολι στο Ηρακλειο, Πεδιαδα, Βιαννο και Λασηθι μεχρι προπολεμικα. Ζουνε βεβαια ακομα πολλοι βιολατορες και στην Πεδιαδα και στο Βιαννο οσο για το Λασηθι η παραδοση ειναι ζωντανη (Βαρδακης, Τσαντακης κλπ).
    Η φολκορίστικη ιστορια που για μενα ειναι περα για περα φανταστικη οτι λυρα επαιζαν οι κρητικοι απο την αρχαιοτητα ωσπου εφτασε στο Σταγακη
    μπορει να ειναι ειδυλλιακη, αλλα ειναι μυθος και οπως ξερεις παντου υπαρχει ενας μυθος !!
    Επειτα για την κυρια μουσικολογο θα σε συμβουλευα να μην δεχεσαι αβασανιστα την καθε αποψη και θεωρια και ας ειναι απο ανθρωπους με οφφικια. Επειτα κι εγω την αποψη του Ναυτη τη δεχτηκα μετα απο πολλη αμφισβητηση και ψαξιμο χρονων και οχι λογω της φιλιας ή συνεργασιας μας και αιτια ηταν αυτος ακριβως ο φανατισμος του, που μου δημιουργουσε υποψιες.
    Ο Διγενης μιλαει για παιγνιδι δεν ειναι ετσι ;;
    Γιατι να μην το πει λυρα γμτ ...
    Ο Γ.Ε.Παπαδακης στο μεγαλο του αρθρο στο Διφωνο περι κρητικης μουσικης θυμαμαι οτι σηκωνε τα χερια και δεν μπορουσε να πει απο που προερχεται και πως δημιουργηθηκε η κρητικη μουσικη !! Υποννοωντας οτι ουτε καθαρα Βυζαντινη ειναι ουτε μπορουσε να παρει ευθυνη αν ειναι εξελιξη της Αρχαιοελληνικης ή και Μινωικης ή Αραβικης ή απογονων του Ν.Φωκα ή Βενετσιανων ή Τουρκων. θυμαμαι την εκπληξη και την απογοητευση μου οταν το διαβασα ...

  4. #74
    Γιώργος
    Επισκέπτης
    Η εκπομπη ειναι του Γιαννη Αγιασμενακη προεδρου του Λαογραφικου ομιλου Χανιων
    στη "Νεα Τηλεοραση" και ειναι απευθειας καθε Τριτη και Παρασκευη το βραδυ στις 10.15
    και καθε Τριτη και Πεμπτη απογεμα στις 7.00 σε επαναληψη.
    Ο σταθμος εκπεμπει απο Χανια και καλυπτει σχεδον τη μιση Κρητη.

  5. #75
    Τάσος
    Επισκέπτης
    να πώ και γω κάτι ο άσχετος:
    ο θεοδωράκης,ο κατεξοχήν συνθέτης που αναφέρεται συνεχώς στον διαχρονικό ελληνισμό,εάν η λύρα ήταν τόσο παλιά,θα το είχε αναφέρει.
    όμως συμφωνεί με την άποψη που θέλει το βιολί να προυπάρχει της λύρας.
    μιά "κεντρώα" άποψη θα ήταν η αποδοχή της ιδέας ότι συνυπήρχαν και τα δύο όργανα και κατά περιόδους πότε το ένα και πότε το άλλο χρησιμοποιούνταν περισσότερο.
    και δύο ερωτήσεις για τον Γιώργο Β:
    το βιολί οι βιολάτορες το κρατάν όπως περίπου οι παραδοσιακοί ιρλανδοί μουσικοί,δηλαδή όχι όπως το κρατάν οσοι παίζουν κλασσικό βιολί;
    δεύτερο: υπάρχουν νότες για το κρητικό βιολί;
    ευχαριστώ.

  6. #76
    Τάσος
    Επισκέπτης
    εννοώ αν έχουν εκδοθεί παρτιτούρες για κρητικό βιολί κλπ

  7. #77
    Γιώργος
    Επισκέπτης
    Δεν ξερω για τους Ιρλανδους παντως οχι πανω στον ωμο και να πιανει με το πηγουνι ...
    Ο πιο παραδοσιακος τροπος ειναι στο χερι ψηλα λιγο πιο κατω απο τον ωμο.
    Απο πολλους εχει καθιερωθει να ακουμπαει χαμηλα στον ωμο.

    Επισης η λυρα κανονικα τοποθετειται πανω στο ποδι με το "τζομπακι" μια μικρη προεξοχη στο κατω μερος. Καποιος λυραρης φαινεται την πρωτοεβαλε στο πλαϊ και απο τοτε το 95% των λυραρηδων τηνε θετουν στο πλαϊ και πρεπει εκτος απο το να την κουνανε (γιατι η λυρα παιζεται κουνωντας το οργανο με σταθερο το δοξαρι) να τη σηκωνουν κιολας. Ευτυχως ειναι πολυ ελαφρια !!

    Συρτα και νοτες
    1. Στο βιβλιο του Ναυτη υπαρχουν πολλα συρτα σε παρτιτουρες που του
    εφτιαξε ο ανηψιος του απο Αυστραλια που ειναι κλασσικος μουσικος.
    2. Επισης συγκεντρωμενο υλικο εχει ο φιλος Μανος Γ. (που δεν ηρθε προχθες στη μαζωξη) και εχει κανει Διδακτορικο στον εκλιποντα καθηγητη της Μουσικολογιας Μανωλη Αμαργιανακη για τα Χανιωτικα συρτα, οπου εχει πληρη καταγραφη των παλιων συρτων (σκοπων) με νοτες με τις πολλες εκδοχες τους γιατι αυτα κανονικα δεν γραφονται καθε παικτης αυτοσχεδιαζει ... με τις ονομασιες, τους το συνθετη, τις μαντιναδες τους και αλλα πολλα.
    Επισης εχει καταγραψει και τις κινησεις του χορου και τη σχεση μουσικης χορου δηλαδη πως τα μετρα του συρτου κλεινουν "κυκλο" στο χορο, αυτα ειναι για τους μυημενους, γιατι στη αλλη Κρητη το συρτο τον χορευουν κουτουραδα ... Το αν θα εκδοθουν ειναι κατι που εξαρταται απο το Πανεπιστημιο Αθηνων, Εδρα Μουσικολογιας.

    Για να μη θεωρηθω σωβινιστης απλως να πω οτι παντου υπαρχουν τετοιες τοπικιστικες
    εμμονες π.χ. στις Κυκλαδες καθε μερος νησιου εχει τους δικους του χορους και μελωδιες
    και δε διανοειται να χορευουν σε αλλο νησι αλλοιωμενα τους χορους καποιου νησιου,
    αλλα και στην Ηπειρωτικη Ελλαδα τα Ρουμελιωτικα στην Ηπειρο και τα Μακεδονιτικα στη Ρουμελη κ.ο.κ.

  8. #78
    Μέλος
    Φύλο
    Γυναίκα
    Εγγραφή
    31.08.2006
    Πόλη
    Μόναχο
    Συνθέτης
    <hr>
    Ταβέρνα
    <hr>
    Δημοσιεύσεις
    383
    Δεν διάβασα τα παραπάνω ολόκληρα γιατί δεν είναι το ενδιαφέρον μου, αλλά θα ήθελα να μάθω αν η λύρα του Πόντου είναι περίπου ίδια με την κρητική λύρα?

    Βρήκα πληροφορίες για την πόντικη λύρα που λέει&#62; η προέλευση της και η ιστορία της εξελήξεώς της δεν είναι γνωστά. Συχνά θεωρείται ότι προέρχεται από Καυκασίο.

    Πολύ ενδιαφέρον γι&#39; αυτούς που ξέρουν γερμανικά είναι η σελίδα του Κοροσίδη&#62;

    http://www.pontosfreak.gmxhome.de/Lyra.html

  9. #79
    Γιώργος
    Επισκέπτης


    Ενα αρθρο που μπορει να βοηθησει ειναι κι αυτο που ανακαλυψα τυχαια
    σημερα στη μηνιαια δωρεαν εφημεριδα των Χανιων &#34;Μηνυμα&#34;
    www.minima-hania.gr
    του γνωστου μελετητη, ερασιτεχνη μουσικου, αρθρογραφου, ραδιοφ.παραγωγου και συνταξιουχου τραπεζικού Μανώλη Γαμπά, γιου του επι χρονια αρχιμουσικου και μαεστρου της Φιλαρμονικης της πολης μας.
    Ο κυριος Μανωλης ψαγμενος οσοι λιγοι πανελληνια στα μουσικα και οχι μονο, σε μια αναφορα περι της αρχαιας λυρας και κιθαρας μαζι με δυο εικονες απο την Πομπηια &#40;1ος μ.Χ. αιωνας&#41; απο το Μουσειο Νεαπολεως &#40;Νάπολης-Ιταλιας&#41;.
    Αν κανετε αποθηκευση και με καποιο προγραμματακι ζουμ, θα διαβασετε ολο το αρθρο με ευχερεια ενω αξιο λογου ειναι και το βιβλιο που αναφερεται, του Σταυρου Καρακαση : Ελληνικα μουσικα οργανα &#40;Δίφρος 1970&#41;

    &#40;Το μήνυμα τροποποιήθηκε από τον/ην yiorgosv 14 Ιούνιος, 2006&#41;

  10. #80
    Νέο Μέλος
    Φύλο
    Άνδρας
    Εγγραφή
    31.08.2006
    Πόλη
    Rethimno
    Ηλικία
    39
    Συνθέτης
    Kritikos
    Ταβέρνα
    Myrogdies
    Δημοσιεύσεις
    59
    και για να κλείσει το θέμα σχετικά με το χρόνο έλευσης του βιολιού με τη σημερινή μορφή στην Ελλάδα (καθώς για τη λύρα το θέμα για μένα ήδη έχει κλείσει) δείτε:
    Samuel Baud-Bovy, Δοκίμιο για το ελληνικό τραγούδι, Πελοποννησιακό Λαογραφικό Ίδρυμα, Ναύπλιο 1984, σελ. 36, όπου αναφέρει ότι το βιολί έφτασε σαν λαικό όργανο την τελευταία φάση της Ενετοκρατίας (κατά τον Baud-Bovy το 17 αιώνα, μετά το 1600) και σιγά, σιγά εξαπλώνεται από τα αστικά κέντρα στην ύπαιθρο...

+ Απάντηση στο θέμα
Σελίδα 8 από 27 ΠρώτηΠρώτη ... 45678910111218 ... ΤελευταίαΤελευταία

Πληροφορίες θέματος

Χρήστες που διαβάζουν αυτό το θέμα

Αυτή τη στιγμή, 1 χρήστες διαβάζουν αυτό το θέμα. (0 μέλη και 1 επισκέπτες)

Παρόμοια Θέματα

  1. Παραδοσιακή μουσική του Ιράν
    από george230 στην ενότητα Άλλες μουσικές...
    Απαντήσεις: 4
    Τελευτ.: 24.03.2010, 13:46
  2. ΤΑΞΙΜΙ, παραδοσιακή μουσική στην Σκανδιναβία!
    από Χρήστος στην ενότητα Συνθέτες - Στιχουργοί - Τραγουδιστές - Δεξιοτέχνες μουσικοί
    Απαντήσεις: 1
    Τελευτ.: 09.01.2010, 19:59
  3. Κρητική μουσική και ρεμπέτικο
    από Γιώργος στην ενότητα Μουσικές συγγένειες και εξελίξεις
    Απαντήσεις: 46
    Τελευτ.: 02.10.2009, 13:07
  4. Κρητική Λύρα-Μουσική
    από Lone Angel στην ενότητα Τοπικές παραδόσεις
    Απαντήσεις: 5
    Τελευτ.: 29.08.2008, 21:29
  5. Μουσική παράσταση με παραδοσιακή Κρητική μουσική
    από Σταυρακέλλης Γιώργος στην ενότητα Ανακοινώσεις - Εκδηλώσεις - Συναυλίες - Εκπομπές
    Απαντήσεις: 1
    Τελευτ.: 05.05.2008, 13:35

Δικαιώματα - Επιλογές

  • Δεν μπορείτε να δημοσιεύσετε νέα μηνύματα
  • Δεν μπορείτε να απαντήσετε σε αυτό το θέμα
  • Δεν μπορείτε να επισυνάψετε αρχεία
  • Δεν μπορείτε να επεξεργαστείτε τα μηνύματά σας
  • Ο κώδικας BB code είναι σε λειτουργία
  • Τα Smilies είναι σε λειτουργία
  • Ο κώδικας [IMG] είναι σε λειτουργία
  • Ο κώδικας HTML είναι εκτός λειτουργίας