Παράθεση Αρχικό μήνυμα από pepe Εμφάνιση μηνύματος
Φίλε Διονύση,

1. Ευχαριστούμε.

2. Ίσως έχεις δίκιο ότι δεν είναι εδώ η σωστή θέση: ο τίτλος του θέματος μάλλον δε σημαίνει ότι θα μιλήσουμε γενικά για το αστικό λαϊκό τραγούδι αλλά για ένα κείμενο που ονομάζεται «Το αστικό λαϊκό τραγούδι».

3. Αν μπορείς να χρησιμοποιείς μεγαλύτερη γραμματοσειρά. Θέλει λίγη προσπάθεια για να βγάλει κανείς τις λέξεις, κι έτσι χάνει το συνολικό νόημα.

4. Η δυσκολία στην ανάγνωση, σε συνδυασμό με το ότι πρόκειται για αποσπάσματα από διάφορα σημεία του κανονικού σου κειμένου, πιθανώς να με οδήγησαν σε λάθος κατανόηση. Με αυτή την επιφύλαξη, μια παρατήρηση που έχω να κάνω είναι η εξής:
Ο κατάλογος ονομάτων για μουσικά είδη που παραθέτεις είναι ετερόκλητος. Ενώ ορισμένα ονόματα είναι εναλλακτικά άλλων για το ίδιο περίπου πράγμα ή περιγράφουν κατηγορίες που ανήκουν στην ίδια ευρύτερη υπερκατηγορία ή, τέλος, περιγράφουν ευρύτερες και στενότερες κατηγορίες, άλλα ονόματα είναι ταξινομικώς ακατανόητα. Τι σημαίνει «ποντιακή, ελληνική δημοτική και νησιώτικη» μουσική; Τα ποντιακά δεν είναι ελληνικά δημοτικά; Και τα νησιώτικα επίσης; Και πού κολλάει η υποσημείωση για την ειδική σημασία που είχε επί Ηροδότου η λέξη «νησιωτικό», όταν εξετάζεις την περίοδο από τον 17ο μέχρι τον 20ό αιώνα;

Ομολογώ ότι η διάκριση «δημοτικά / νησιώτικα», όσο κι αν είναι άκυρη, έχει όντως χρησιμοποιηθεί. Οπότε, αφού κι εσύ γράφεις « τὰ εἴδη αὐτὰ ἀνὰ ἐποχὲς καὶ κατὰ τόπους εἶναι γνωστὰ μὲ διάφορα ὀνόματα», είσαι κατά μία έννοια καλυμμένος. Αλλά πού έχει χρησιμοποιηθεί; Σε μαρκίζες μαγαζιών με ζωντανή μουσική, σε ράφια δισκάδικων, γενικά σε χώρους όπου το ζητούμενο είναι να περιγραφεί ένα εμπορικό προϊόν με όρους που, ορθοί ή όχι, σημαίνουν κάτι για τον καταναλωτή: δημοτικό = κλαρίνο και τσάμικο, δεν το λέει ο Πάριος, νησιώτικο = βιολί και συρτό, το λέει ο Πάριος. Σκοπός μου δεν είναι να τους υποτιμήσω: η εμπορική διάσταση της μουσικής είναι μια πραγματικότητα που δεν μπορεί να παραβλεφθεί, και που σε μια επιστημονική εργασία δεν είναι σωστό να αξιολογηθεί ούτε θετικά ούτε αρνητικά, απλώς να ληφθεί κι αυτή υπόψιν. Είναι όμως όροι που δεν έχουν καμία κοινή βάση με τους υπόλοιπους ώστε να στέκει η αντιδιαστολή μεταξύ τους.

Αν δεν τα ξαναπούμε, καλά Χριστούγεννα.
Γιὰ τὴν θέσι τοῦ μηνύματος οἱ διαχειρισταὶ μπορεῖτε νὰ τὸ τοποθετήσετε ὅπου νομίζετε καλλίτερα. ἡ ἐμφάνισι τοῦ μεγέθους τῆς γραμματοσειρᾶς νομίζω ὅτι ἐξαρτᾶται καὶ ἀπὸ ἄλλους παράγοντες ὅπως ἀπὸ τὶς ῥυθμίσεις τοῦ κάθε ὑπολογιστοῦ ἢ τῆς ὀθόνης του. ἐπίσης καὶ ἀπὸ τὸ τί εἶδος γραμματοσειρὰ ἐμφανίζει. στὴν δική μου ὀθόνη φαίνονται σὰν ἑλβέτικα καὶ ἐξαιρετικὰ ἀκαλαίσθητα, τόσο ποὺ θὰ ἐπιθυμοῦσα μία καλλίτερη γραμματοσειρά, ἂν εἶχα τὴν δυνατότητα (ἐννοῶ κάποια συγκεκρικμένη πολυτονικὴ γραμματοσειρὰ σὰν αὐτὴν ποὺ χρησιμοποιῶ στὴν ἱστοσελίδα μου). τὸ μέγεθος τὸ ἔχω ἀφήσει στὸ ἐξ ὁρισμοῦ τοῦ ἱστοχώρου. δὲν ξέρω καὶ ποιό εἶναι, ὥστε νὰ ἐπιλέξω κάποιο μεγαλείτερο. μπορῶ ὅμως εὔκολα (τοὐλάχιστον στὸ firefox, ποὺ χρησιμοποιῶ) νὰ μεγεθύνω ἢ νὰ μικραίνω τὸ ἐμφανιζόμενο διαδικτυακὸ κείμενο, ὥστε νὰ γίνεται πιὸ εὐανάγνωστο. τέλος οἱ ὀνομασίες τῶν συγκεκριμένων μουσικῶν εἰδῶν δὲν παρατίθενται ταξινομικῶς οὔτε ἄλλως πως ἐπιστημονικῶς· πρόκειται γιὰ ἁπλῆ παράθεσι χρησιμοποιουμένων ἢ χρησιμοποιηθέντων ὅρων. οὔτε ὁ κατάλογος εἶναι πλήρης καὶ ἐξαντλητικός. καὶ φυσικὰ κάποια ἀπὸ τὰ ἀναφερόμενα εἴδη εἶναι ὑποκατηγορίες εὐρύτερων εἰδῶν. ἀλλὰ δὲν ἀσχολοῦμαι μὲ αὐτὰ παρὰ μόνο παρεμπιπτόντως, ὁπότε γίνεται ἡ συγκεκριμένη ἀναφορά.

῾Η ὑποσημείωσι εἶναι πολὺ σχετικὴ μὲ τὸ θέμα ὑπὸ τὴν ὀπτικὴ γωνία ποὺ τὸ θέτω, διότι στὴν πανάρχαιη καὶ ἑνιαία ἑλληνικὴ γλῶσσα ἀπὸ τὰ προϊστορικὰ χρόνια μέχρι σήμερα ἔχουν διασωθῆ ὄχι μόνον ἴδιες λέξεις ἀλλὰ καὶ ἴδιες σημασίες λέξεων. ἡ ἐκ νέου ἐπισήμανσι αὐτῶν τῶν δεδομένων εἶναι ἀσφαλῶς πολὺ σημαντικὴ γιὰ τὴν κατανόησι τῆς κληρονομιᾶς μας καὶ τοῦ πολιτισμοῦ μας. μὲ αὐτὴν τὴν ἔννοια καὶ μὲ βάσι ὅσα ἀναφέρω καὶ στὴν ὑποσημείωσι θεωρῶ χρήσιμο νὰ ξέρουμε ὅτι ἀρχικὰ ἦταν νησιωτικὴ μουσικὴ = δημοτικὴ μουσικὴ = λαϊκὴ μουσικὴ = μουσικὴ τῶν κατοίκων τῆς συγκεκριμένης χώρας, δηλ. τῆς ῾Ελλάδος, ἀσχέτως ἂν αὐτὴ ἡ μουσικὴ ἦταν κατὰ περιόδους ἡ ἀρχαία μουσική, τὰ μεσαιωνικὰ γαμήλια ἢ θρηνητικὰ ᾄσματα, τὰ ἐκκλησιαστικὰ τροπάρια, τὰ ἀκριτικὰ τραγούδια, τὰ κλέφτικα ἢ τὰ λαϊκά κ.λπ.. ἐπικεντρώνομαι δηλαδὴ στὸ γεγονὸς ὅτι καὶ ἡ περιοχὴ ποὺ σήμερα ἀπὸ ἐμᾶς δὲν θεωρεῖται νησιωτικὴ ἀλλὰ στεριανὴ ῾Ελλάδα, κάποτε λεγόταν ἐπίσης «νῆσος». κάτω ἀπὸ τὶς τρέχουσες χρήσεις τῶν λέξεων ὑπνώττουν, ὑποβόσκουν καὶ ἐπιβιώνουν, ἔστω καὶ χωρὶς τὴν συνείδησι τοῦ ζῶντος χρήστη, πανάρχαιες σημασίες τους. οἱ λέξεις ποὺ χρησιμοποιοῦμε καθημερινῶς ἔχουν πολὺ εὐρύτερη νοηματικὴ δυναμική ἀπὸ αὐτὴν ποὺ συνήθως τοὺς προσδίδουμε. ἄθελά μας λέμε καὶ ὁμολογοῦμε ἀκόμη ἀλήθειες ποὺ ἔχουμε «ξεχάσει» ἀπὸ τὴν ἐνσυνείδητη ἱστορική μας μνήμη.

᾿Ελπίζω νὰ μὴν κούρασα πολύ.

Καλὰ χριστούγεννα.